มันนานเท่าไหร่ ตั้งเเต่เมื่อไหร่ไม่รู้
ที่ฉันนั้นเเอบมองเธอ อยู่ตรงนี้
มันก็ยังเป็นอย่างนี้เสมอ
เเละคงจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป
เพราะคำว่า "รัก" ที่มันถูกซ่อนไว้
อยู่ภายในหัวใจฉันนั้นเอง
ทุกคนคงเคย"หลงรัก"
ทุกคนคงเคย"มีความรู้สึกดีๆ"
ทุกคนคงเคย"เเอบรัก"
ใครซักคนในชีวิตของเราใช่ไหม...
"มันมีเหตุผลหลายอย่าง...
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจ
ไม่ให้รักใครสักคน"
ผมคิดว่า
เหตุผลของคนเรา ย่อมไม่เหมือนกัน
บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะรู้ตัวว่า
มันคงเป็นไปไม่ได้
บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึก
และเจ็บปวดมากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือ . . .คนที่เรารู้จัก
และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึก ของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา
ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
เราต้องเงียบ
ต้องเฉยชา
ต้องเลี่ยง
ต้องหลบหน้า
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็นต้องทำ
เพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเอง
ให้ไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเค้า
"มันเจ็บแทบบ้า"
กับการที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
"ที่สำคัญเราไม่อยากให้เค้า
รับรู้ถึงความรู้สึกนี้แน่ๆ"
เราคงไม่อยากให้
ใครคนนั้นเปลี่ยนไป
เราคงทำใจไม่ได้
เพื่อไม่ให้หัวใจของเราต้องบาดเจ็บ
การถอยห่าง จะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า...
ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
ยิ่งทำให้เราอ่อนแอ และแพ้ภัยตัวเอง
เหมือนมีดที่มันคอยกรีดอยู่ในหัวใจ
ทั้งเจ็บเเละเเสบในใจ
ทรมาณจนเเทบทนไม่ไหว
แม้ว่าการเดินทาง
จะมีอุปสรรคมากมายก็ตามที
เราก็คงต้องพยายามกันต่อไป
เเบงค์กี้ ณ เวลาเหงาๆ ครับ